Rozwiązania dotyczące pomocy niepełnosprawnym w Europie
Celem Unii Europejskiej jest usunięcie wszelkich barier które utrudniają tej grupie osób pełne uczestnictwo w życiu społecznym. Wspólnota oraz jej członkowie podjęły szereg działań, których celem jest poprawa dostępności do szeroko pojętego otoczenia. Przyjęty został komunikat „Ku Europie bez barier z niepełnosprawności”, w którym zawarto strategię zmierzająca do likwidacji tych barier. Dotyczą one wszelkiego rodzaju środków transportu, znoszenia barier architektonicznych oraz dostępu do informacji i nowych technologii.
Już w 1993 r. Komisja Europejska przyjęła Wspólnotowy program działań na rzecz dostępności środków transportu, który skierowany był do osób z niepełnosprawnością ruchową. W roku 2001 r. przyjęto dyrektywę dotyczącą specjalnych warunków dla pojazdów używanych do przewozu pasażerów, które zawierają więcej niż osiem miejsc siedzących oprócz miejsca dla kierowcy. Oznacza to, że wszelkie autobusy w Unii Europejskiej mają być dostępne dla osób niepełnosprawnych. Przykładem może być ambitny plan wdrażany w Holandii. Przyjęto, że transport kolejowy i lokalny transport autobusowy ma być dostępny w 100 % odpowiednio do 2010 i 2030 r. Wzięto pod uwagę: tabor kolejowy, dworce, perony, przystanki autobusowe, rozkłady jazdy, kursy i automaty biletowe.
Od 2000 r. zgodnie z wprowadzoną ustawą dotyczącą przewozu pasażerów, wszelkie kontrakty zawierane na transport publiczny muszą mieć zapis o dostępności środków transportu do osób niepełnosprawnych.
Po długiej i wieloletniej batalii, w którą zaangażowane były europejskie organizacje działające na rzecz osób niepełnosprawnych 20 listopada przyjęta została dyrektywa zwana w skrócie „Autobusy i autokary”. Wszystkie autobusy w UE będą musiały być w pełni dostępne dla osób niepełnosprawnych. Kraje członkowskie miały czas do 13 sierpnia 2003 r. na przyjęcie nowych przepisów. Także nasz kraj musiał dostosować przepisy do regulacji zawartych w tej dyrektywie.
Podróżowanie międz krajami UE
Niepełnosprawni nie ponoszą żadnych opłat za udzieloną im pomoc na lotniskach. Zakazana jest również jaka kolwiek dyskryminacja tych pasażerów - przepisy te zaczeły obowiązywać od 26 lipca 2007 r. Rozporządzenie nakłada na przewoźnika lotniczego obowiązek pomagania niepełnosprawnym.
Wielka Brytania
W Wielkiej Brytanii uruchomiono program dla niepełnosprawnych pod hasłem Transport, który wprowadza duże ułatwienia dla osób niepełnosprawnych. Program jest w zgodzie z przyjętą specjalną ustawą Disability Disermination Act, który zapewnia osobom niepełnosprawnym prawo dostępu do dóbr, usług i urządzeń. Przyczyniła się ona do zwiększenia dostępności autobusów dla osób niepełnosprawnych. W większości angielskich miast dla osób niepełnosprawnych są przystosowane również taksówki.
Holandia
Najbardziej ambitny plan zakładający poprawę dostępności środków transportu dla osób niepełnosprawnych przyjęto w Holandii. Holenderski Narodowy Plan Działania zakłada:
-
Transport kolejowy i lokalny transport autobusowy musi być w 100 % dostępny dla osób z nieełnosprawnością (2010 r. i 2030 r.). W tym (tabor kolejowy, dworce, perony, przystanki autobusowe, rozkłady jazdy, kasy biletowe i autmaty biletowe.
-
Holenderska ustawa z 2000 r. dotycząca przewozu pasażerów zatrzega, że wszelkie kontrakty przyznawane przez władze na transport publiczny muszą zawierać zapisy dotyczące dstępności transportu dla osób z niepełnosprawnością.